<


 

* Απόσπασμα από την διάλεξη

Το ξύπνημα όμως δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όλοι έχουν νιώσει το βρόγχο του που θα τον ξεχάσουν λίγο αργότερα.
Όμως αυτές οι στιγμές αφήνουν σημάδια. Το σώμα έχει παλέψει, έχει αρνηθεί να παραδοθεί στην άγουρη μέρα που
τον περιμένει. Θα υποκύψει, έχοντας πριν διαμαρτυρηθεί με όλα του τα μέσα. Με τα βαριά μέλη, με τα μάτια που
παραμένουν κλειστά λίγο ακόμα. Από μια άποψη, η συμπτωματολογία αυτής της σχεδόν φυσιολογικής αδράνειας,
φαίνεται πως εξαντλεί το όλο θέμα. Δεν είναι όμως έτσι. Η αδράνεια είναι η μυική και νευρική έκφανση μιας
γενικότερης απροθυμίας απέναντι σε εκείνα που απαιτεί ο κόσμος. Τι συμβαίνει όμως όταν ο ύπνος έχει μόλις
τερματιστεί? Το ξυπνητήρι έδωσε τέλος στην σκηνοθεσία των επιθυμιών και άνοιξε τα μάτια του κοιμισμένου στις
πραγματικές του απαιτήσεις. Τα ματοτσίνορα πασχίζουν να διώξουν τις νέες παραστάσεις που είναι τόσο γνωστές.
Μάταιη η άμυνα, το μεταίχμιο όπου οι επιθυμίες αναγνωρίζουν τα εμπόδια και ταυτόχρονα το γεγονός ότι είναι αργά
πλέον να γυρίσουν πίσω. Θα πρέπει να περιμένουν μερικές ώρες ακόμη έως ότου διακοπεί και πάλι το ενδιαφέρον για
τη ζωή για να ανανεωθεί στις συνθέσεις του ονείρου. Και αν αυτό αποδειχθεί δύσκολο, τότε θα ευνοηθεί ο βαθύς ύπνος.
Χωρίς εξάρτιση από τα καθέκαστα της μέρας και με μοναδικό πόθο την απουσία ερεθισμών. Μέσα από τη βιολογική
ανάγκη για ανάπαυση ωθείται κανείς σε αυτό που είναι πριν να γεννηθεί. Αφήστε τους να κοιμηθούν κι΄άλλο.
Έτσι παρακαλεί το όν που θέλει να ξεφύγει ταυτόχρονα από το εκούσιο και το ακούσιο.

 

* Exerpt from lecture

Awakening is not an easy case. Everybody has felt terror that they were going to forget some time later. But, these
moments leave their scars. The body has fought, has refused to surrender to the new day that is expected. It will
succumb having protested with its entire means; with the heavy limps, with eyes remaining closed for a little bit
more time. In one sense, all these symptoms of almost natural inertia appear to end the issue. However, this is not
the case. Inertia is a muscular and neurotic facet of a general unwillingness towards those things that the world demands.

What happens when sleep is over? The alarm clock ended the direction of the wishes and opened the eyes of the sleeper
in his real needs. The eyelashes try to push away the new images that are so familiar. Defence is useless. They exist at a point
where wishes recognize obstacles and simultaneously the fact that it is too late to go back. They should wait for a couple more
hours until their interest for life is interrupted and renewed again, in the compositions of their dreams. And if this proves to
be hard, then a deep sleep will be on its way; a sleep without depending on the events of the day, with the unique desire
to be in a state of absence of stimuli. Through the biological need for rest, one is pushed to be in the state where he was before
he was born. Let them sleep more. This is how the one who wants to escape the voluntary and involuntary pleads.

<